Skip to content

Een dagelijks gesprekje

In de taxi

In de taxi


Ochtend.
We staan aan de rand van de rijweg.
Wat gaat het worden: bus (is nog ver weg) of taxi – daar komt er één.
Een zwaai met de arm.
Ah, mooi. Deze taxi is leeg en hij stopt!
We stappen in.
‘Waarheen?’
‘Naar de vierde middelbare’.
De taxichauffeur denkt even na.
‘Aah, de vierde middelbare. Weet ik.’
Dat is Middelbare School Nummer Vier, waar onze school een verdieping huurt. Middelbare Scholen hebben geen naam hier, maar een nummer. De chauffeur bedenkt even welke route hij gaat nemen. In de ochtend is er overal wel file.
‘U spreekt heel goed Chinees.’ Ik heb nog maar een paar woorden gezegd!
Standaard antwoord is: ‘Nali nali’. Het stelt niks voor.

Soms blijft het daarbij, maar vaak gaat het gesprek dan verder. En na een minuut of tien weet deze taxichauffeur allerlei dingen van ons. Welk land – Holland. (oh, dat is lastig. Maar Europa kennen ze wel). Kinderen – vijf. Zooo! Zijn die hier? Nee in Holland. O, hoe oud zijn ze dan? Ben je toerist? O, wat voor werk, zeker leraar? Jazeker. Wat voor salaris? Daar praten wij westerlingen niet over. Heb je een huis hier? Ja. Gekocht of gehuurd? Gehuurd. O, hoeveel huur betaal je? Daar praten wij westerlingen…. Hoe lang woon je hier? Twee jaar!? En dan zo goed Chinees spreken? O, in Taiwan geleerd. Eet je Chinees of Westers? Ben je aan het weer gewend? Hoe oud ben je? Nou ja, daar wil ik eigenlijk niet mee te koop lopen. Dus soms ben ik een jaar of tien jonger en soms ben ik net boven de zestig. Zestig? Dan zijn wij al met pensioen. Waarom werk je hier dan? Tsja, ik vind het gewoon leuk om hier te leven. O… Ik ga met pensioen als ik 55 ben. En hoe oud is je vrouw? Daar praten wij westerlingen niet over…!

Er rijden veel taxi’s rond op zoek naar een klant. Groene wagens met een rood lampje op het dashboard als ze vrij zijn. Zo gauw de klant zit wordt het lampje omgeklapt en begint de meter te lopen. De heenweg naar school in de vroege ochtend kost ons zo’n 13 kwai (€1,50), terug naar huis is er minder file en valt het goedkoper uit. De taxi van vanochtend heeft een boeddhabeeldje op zijn dashboard en een kralenketting voor gebeden. Aan het spiegeltje hangt een xiaobao: een klein zakje met spreuken en as van offers om bescherming te geven in het verkeer. Maar de meeste taxi’s hebben dat niet, omdat de chauffeur een Chwee is. Dat is een grote minderheid hier, die Moslim is.
Soms hebben we echt een leuk gesprek, doordat we (ik vooral) ook weer tegen vragen stellen. Zoals die ene keer, dat de jonge Chwee chauffeur heel graag een foto van ons met hem samen wilde nemen voordat we uitstapten. En die andere keer, toen die vrouwelijke chauffeur opgelucht was dat we Chinees spraken. Want Engels spreekt hier vrijwel niemand van de groene wagen rijders.

Op weg naar Pasen

IMG_0992Over een paar dagen is het Pasen. Daar merk je hier niks van in China. Geen paaseieren, gele mandjes en lintjes met paashazen. Niks. Net als met Kerst moet je de sfeer zelf een beetje maken.

Xining heeft een paar (overheids-)kerken, Drie-Zelf-Kerken. In een daarvan hebben we in december het kerstprogramma van de school uitgevoerd. Daar ligt dus een link. Misschien daarom wel kwamen mensen van deze kerk met een grote mand hardgekookte eieren en een paar dozen met mooie appels. Het was een paasgroet voor de kinderen: voor ieder een appel en een ei. En voor de leraren. Heel leuk!

IMAG1008

En ja, op de basisschool geef je als leerkracht niet alleen rekenen, taal en lezen en zo, maar ook gymnastiek en jazeker: handenarbeid/tekenen. Mijn derde klas wordt daarvoor samengevoegd met de vierde en om de week bedenk ik iets of de leraar van de vierde. Deze week voor Pasen is het mijn beurt. Al kijkend naar wat voor materiaal er ligt in de opslag groeit bij mij een plannetje.

IMAG1010
We maken een paaskaart met papier in de paaskleuren (geel, lichtblauw, lichtgroen, oranje) en met knipsels of tekeningen die met Pasen te maken hebben. Een mooi versierd ei, probeer maar een haas te maken, de drie kruisen op een heuvel of het open graf. Nou, dat sloeg aan vanmiddag. Er werd hard gewerkt. En dat moest ook, in 40 minuten moet het gebeurd zijn. “Happy Ester, Mom”. En “Jesus lives” zetten ze hier en daar erop.

Ze moeten zondag gegeven worden, maar sommigen waren zo trots met hun kaart, dat die misschien wel meteen uit de tas en op de tafel wordt gezet. Naast de appel en het ei – op weg naar Pasen.

Lantaarn Festival

Ook de volle maan komt kijken!

Ook de volle maan komt kijken!

Jaar van de Geit ...

Jaar van de Geit …

We zijn weer begonnen op school na de winterstop. Rianne werkt nu op woensdag, donderdag en vrijdag. In deze eerste week waren we voor het eerst samen op het speelveld voor de lunchpauze. Vlak daarvoor zag ik door het raam van mijn klas de honderden Chinese studenten van de school het terrein af stromen. We hadden het veld voor onszelf. Maar daar bleek een reden voor te zijn.

*

We komen boven bij onze lokalen en horen daar dat de kinderen binnen een half uur de school uit moeten zijn. Panische drukte, vooral op het kantoortje dat al een half uur bezig is om ouders te bellen om de kinderen op te halen. De school gaat om twee uur dicht en iedereen moet opschieten om thuis te komen, want om drie uur worden alle wegen afgesloten vanwege het Lantaarn Feest. Het gaat allemaal goed en om kwart voor twee lopen wij ook over straat op weg naar huis.

*
4

Er is toch iets niet goed gegaan met die communicatie, want we zien gewoon auto’s blijven rijden vanuit ons flatje. Het is Lantaarn Feest en we besluiten om ‘s avonds naar het grote stadspark te gaan. Daar is het feest, zei onze Chinese schoonmaakster. Maar als we aankomen bij de ingang van het park staat daar allemaal politie. Dicht!! Ik vraag een agent hoe nu verder. Naar het grote plein, verderop, van acht tot tien. We lopen stevig door erheen en zien deze prachtige bouwwerken van binnen uit verlicht. Natuurlijk ook een optocht geiten of rammen. Dit is het jaar van de geit. We verwachten eigenlijk vuurwerk, maar dat komt er niet. Misschien ook wel beter van niet, want er  is een grote massa mensen op de been. In de wijken om het plein wordt wel heel wat afgestoken. We zien het boven de flats en gebouwen uit schieten.

*
5

Als we na een uurtje het plein afgaan lopen alle mensen breeduit over de grote wegen van de binnenstad. Aha, nu zijn de straten dus afgesloten. We nemen het er ook van, lopen nog een beetje rond en pakken bij KFC een kopje koffie en een hoognodig wc-bezoekje.

*
6

Na bijna drie uur komen we voldaan thuis. Samen meer dan 100 foto’s geschoten. Terwijl voor en achter ons huis vuurpijlen en 1000-klappers worden afgeschoten nemen we nog een kopje Hollandse koffie voor we naar bed gaan. Gelukkig is het na half twaalf rustig buiten.

*

7

8

Herfst Tijgers

Herfst Tijger

Herfst Tijger

De afgelopen dagen hebben we heel wat Herfst Tijgers gezien. Herfst Tijger (秋老虎,Qiūlǎohǔ of in goed Nederlands: TsjooLauChoe) is de naam voor de warme dagen in September. De zon is fel, de lucht is blauw, de temperatuur loopt op van 9 graden in de ochtend naar 26 in de middag. Veel mensen lopen te snotteren door die Herfst Tijgers.

Gisteren hadden we voorlopig de laatste “Tijger”, want vandaag miezert het. Rianne heeft haar vinger gesneden bij het openen van een blikje tomatenpuree. Best stevig, het moest gehecht worden in het ziekenhuis. We gingen voor controle daar weer heen en zijn daarna wat rond gelopen in de buurt. Langs een belangrijke Oost-West-Weg ligt een stuk berg. Dacht ik. Nee, zei onze vriend Gareth dat is een stuk van de oude muur van Xining. Laat dat nou vlak bij het ziekenhuis zijn.

Grote stenen van de oude muur

Grote stenen van de oude muur

Toevallig komen we de muur tegen. Grote blokken steen vormen het begin. En een hoge berg (nou ja – meter of tien) langs die weg. Aan de andere kant een parkje langs die ‘berg’. Mooi aangelegd, een strook van zo’n 70 meter de stad in. We lopen over de bovenrand van de berg en stellen ons voor dat vroeger daar binnen de muur de oude stad lag. Er wordt nu druk gebouwd, zoals overal.

Plat op de grond: een plattegrond!

Plat op de grond: een plattegrond!

Midden in het parkje is een pleintje. In de tegels verzonken een grote, betonnen plattegrond van het oude Xining met de muur eromheen. Twee poorten aan de zuidkant en twee aan de noordkant. Zelfs de bergen staan erop! Het stadje gaat terug tot voor onze jaartelling, maar kreeg in 1104 de naam Xi-Ning: West-Vrede. Garnizoensplaats (verdediging van de west-grens) en vooral handelsplaats. Een deel van de beroemde Zijderoute liep hier doorheen, maar ook een handelsroute naar Tibet. Door de aanleg van een snelweg en vooral ook de spoorlijn is het nog steeds een belangrijke verbindingsplaats naar het Verre Westen van China en met een bochtje naar het Himalaya-gebied. Met 2,2 miljoen inwoners de laatste grote plaats op die routes.

We zagen geen Zuid-Poort van de muur. Maar we zijn al vaak langs een Noord-Poort gereden. Zo gauw er weer Herfst Tijgers zijn met blauwe luchten, zal ik er een foto van maken. Een mooi gevormd gebouw in de oude Chinese stijl.

De maan is rond vandaag …

Vrolijk Mid Herfst Feest!

Vrolijk Mid Herfst Feest!

… maar of we hem te zien krijgen is maar zeer de vraag. De hele ochtend heeft het geregend, met flinke plassen op de weg. Vanaf twaalf uur geen regen meer, maar nog een intense bewolking. De temperatuur blijft hangen op 15 graden. Als de zon schijnt komen er zomaar 10 graden bij. Dat is het mooie van leven op grote hoogte (2230 meter, voor wie het nog niet wist), en toch in een dal tussen nog hogere bergen.

Het is 8 september op onze kalender. Op de maankalender van China is het vandaag het Mid Herfst Feest, of Maanfeest, een officiële vrije dag. Veel mensen moesten zondag dan wel komen werken, want ze hebben vandaag al vrij. Chinese logica! Wij hebben ook een vrije dag. Nieuw beleid van de school om meer aan te sluiten bij de kalender van China.

Koffie en maankoek - goede combinatie!

Koffie en maankoek – goede combinatie!

Zoals wij de pepernoten kennen bij Sinterklaas, hebben de Chinezen hun maankoeken, die ze op dit feest eten. In de supermarkt waar we soms komen liggen tafels vol ermee en worden op de versafdeling ter plekke de koeken gebakken met allerlei  zoete vullingen. Want dat is het kenmerk van de YueBing, de maankoeken – vulling, ronde vorm en tekens gedrukt in de bovenkant. De vulling is een pasta van zoete bonen of vruchten. Je eet ze vooral ‘s avonds met het gezin: liefst buiten bij het licht van de volle, ronde maan. Maar dat laatste zal hier vandaag niet lukken!

In de vulling van maankoeken kan ook wel eens wat anders zitten. Zoals in het jaar 1368. De keizer was een nakomeling van de beroemde Djenghis Khan, die vanuit Mongolië een groot wereldrijk had gesticht in Azië en tot in Oost-Europa. Geen Chinees dus. Opstandelingen bereidden in het geheim een samenzwering voor en lieten een aanvalsplan op briefjes verspreiden, verstopt in de maankoeken. De opstand lukte en was de start van een nieuw keizerrijk: de Ming-dynastie, bekend van die grote dure Ming-vazen.

We zijn vanmiddag er even uit geweest om naar een kleed te kijken voor op de laminaatvloer. Lekker warm aan je voeten op de koude vloer. En geslaagd, dus laat de kou maar komen! Maar eerst aan de koffie – met maankoek – en voeten op het kleed. Dan nog een paar boeken open enzo en dan kan de schoolweek weer beginnen!

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 28 andere volgers